country talk #2
Zalig Krismes


Hoe vaak ben je boos en geïrriteerd voor Kerst? Ik best vaak.
De verplichte bezoekjes, avonden en etentjes vol familietradities. Het vergt een minutieuze planning. Naar wie gaan we heen dit jaar? Of vragen we iedereen bij ons thuis? Wat doe ik aan? Een feestjurk of zo’n lelijke, veel te warme kersttrui? Wat neem ik mee voor de gastheer en gastvrouw? Wijn, bloemen, een kerststukje of bonbons? De kerk, wel of niet en zo ja, waar? Cadeautjes ja, cadeautjes nee?
Dilemma’s, onenigheid, twijfel…

In het Heuvelland is de avond vóór Kerst de belangrijkste dag. Eigenlijk een Duitse traditie, maar Aken en Keulen liggen voor ons dan ook dichterbij dan Amsterdam. De verwachtingen zijn gespannen, de kerstcadeautjes liggen onder de boom. Even stiekem kijken welke pakjes voor wie zijn. De familie komt bij elkaar. Tafel mooi gedekt, kerstlampjes en kaarsen aan.

De enige echte kerstmuziek wordt bij ons sinds jaar en dag gezongen door het voormalige kindsterretje Heintje. Ook een Heuvellander, trouwens. Vroeger kenden wij de kerstliedjes alleen maar in de Duitse versies: ‘Oh Tannenbaum’, ‘Leise rieselt der Schnee’ en ‘Stille Nacht, Heilige Nacht, alles schläft, einsam wacht’.

De geur van de traditionele ‘knien in ’t zoer’ hing bij ons al de hele dag door het huis. De zondagse soep had al de hele week op het fornuis gestaan. Mijn moeder maakte van het soepvlees de heerlijkste ragout voor in de pasteitjes. Die aten we dan na de nachtmis. Toen wij oud genoeg waren, werden deze geflankeerd door een goede fles wijn, zorgvuldig door mijn vader uitgezocht. Geborgenheid, samen zijn, dat voelde goed.

Nu we, min of meer, volwassen zijn en zelf de kersttraditie bouwen voor onze eigen kinderen merk je dat het niet zo eenvoudig is. Maar toch lukt het ieder jaar weer en zitten we uiteindelijk met de diverse families aan tafel, ergens. En is het altijd weer heel bijzonder. Het samenzijn is vertrouwd, de gesprekken zijn als oude vrienden. De kinderen alweer groter en volwassener. De wijn vloeit, de spelletjes worden zoals vanouds met het mes op tafel gespeeld.

Maar niet dit jaar. Als het niet doorgaat zoals altijd. Als we enkel uit de verte elkaar een Zalig Krismes mogen wensen. Dan mis je plotseling datgene wat je al die jaren als een verplichting hebt gezien. [YC]

Info
Naar de homepage van countrygirls.nl.